تا سال ۲۰۳۰ میلادی مواد غذایی دریایی که برای انسان تولید و از روش آبزی پروری تامین می شوند به ۶۲٪ افزایش پیدا می کند، که این آمار امروزه حدود ۵۰٪ است.

در این مقاله به جنبه های متفاوتی از هدف آبزی پروری و اهمیت می پردازیم.

آبزی پروری چیست؟

آبزی پروری فرآیند کنترل شده ای از پرورش موجودات آبزی به خصوص برای مصرف انسان است. این مفهوم مشابه به کشاورزی است، اما در این فرآیند ماهی جایگزین دام و گیاهان می شود. مزارع پرورش ماهی در قفس زیر مجموعه صنعت آبزی پروری هستند.
محصولات این صنعت، غذاهای دریایی است که در فروشگاه مواد غذایی با برچسب ماهی پرورشی در اختیار شما قرار می گیرد.
پرورش آبزیان در سراسر جهان به شکل های مختلف در آب های ساحلی و دور دریاها، دریاچه ها و سد ها، حوضچه ها و رودخانه های آب شیرین، و حتی در مخازن در حال انجام است.

فرآیند آبزی پروری به چه صورت است؟

اصطلاح Farm-to-table عبارتی است که شما دقیقا می دانید غذایی که می خورید از کجا آمده است. حتی مزرعه پرورش ماهی و محلی که در آن پرورش یافته است هم مشخص است.

به طور کلی، زنجیره تولید چهار مرحله دارد این مراحل از قسمت تخم ریزی و تشکیل لارو شروع شده و در بخش غذاهای دریایی فروشگاه ها تمام میشود.
هر یک از این مراحل با توجه به اثر آن بر محیط زیست و کیفیت و ایمنی غذاهای دریایی که تولید می کنند متفاوت است، به همین دلیل اتحادیه جهانی آبزی پروری به بهترین برنامه شیوه های آبزی پروری (BAP) گواهینامه شخص ثالث را اعطا میکند.

در گذشته، مزارع پرورش ماهی با توجه به این چهار جنبه از آبزی پروری، مشکلاتی داشته اند، و برنامه شیوه های آبزی پروری (BAP) در جستجوی راه هایی جهت بهبود بخشیدن به صنعت پرورش ماهی در سراسر جهان بوده است.

این تنها گواهینامه ای است که به هر مرحله از زنجیره تامین اشاره دارد. با وجود گواهی BAP روی محصولات، می توان از رعایت استانداردها در این چهار مرحله در پرورش آبزیان اطمینان حاصل نمود.اولین مرحله در زنجیره تولیدات آبزی پروری بخش تخم ریزی و تبدیل به لارو شدن hatchery است. در این بخش تولید مثل، تخم گذاری و پرورش ماهی انجام می گیرد و مراحل اول زندگی ماهی شکل می گیرد.

هنگامی که آبزیان به اندازه کافی بزرگ شوند، به مزرعه پرورش ماهی منتقل می شوند. در مزرعه با مواد غذائی مناسب تغذیه و پرورش داده می شوند (مرحله ای دیگر در این زنجیره) تا زمان برداشت و جمع آوری شان فرا برسد.

سپس ماهی ها به مرکز فرآوری منتقل می شوند و در آنجا بسته بندی شده و برای بازار آبزیان و فروشگاه های مواد غذایی ارسال می شوند. جایی که شما با خرید مواد غذایی دریایی وارد زنجیره میشوید.

چرا آبزی پروری اهمیت دارد؟

با توجه به افزایش بیش از حد ماهیگیری و صید های بی رویه در اقیانوس ها و محدودیت سایر منابع غذائی، انسان ها به منابع جایگزین از جمله غذاهای دریایی برای تغذیه ی جمعیت رو به رشد زمین نیاز دارند.

متاسفانه روزهای بهره برداری طبیعی از اقیانوس ها و دریاها رو به پایان است. ماهی های وحشی و آزاد دریاها نسل هاست که صید و نایاب شده اند. در حال حاضر صید سالانه آبزیان از حد خود فراتر رفته است.
اقیانوس ها به طور طبیعی نمی توانند تقاضا برای این حجم از غذاهای دریایی را فراهم کنند، اینجاست که آبزی پروری به کمک ما می آید.
ابزار پر کردن این شکاف، عرضه غذاهای دریایی است. پرورش ماهی مسئولانه و منطبق با توسعه پایدار راه حلی برای دسترسی نسل های آینده به غذای سالم و سازگار با محیط زیست می باشد.

آبزی پروری صنعتی ست که نه تنها وجودش لازم است، بلکه گزینه ای پایدار برای مصرف کنندگان به ویژه در مقایسه با دیگر مواد پروتئینی مورد نیاز انسان است.

غذاهای دریایی در مقایسه با مرغ، گوشت خوک، گوشت گاو و گوسفند از نظر پروتئین بسیارغنی تر هستند. همچنین کمترین نسبت تبدیل خوراک را در میان حیوانات فوق دارد.

Feed Conversion Ratio (FCR)

Feed Conversion Ratio (FCR) نسبت غذای داده شده به مرغ یا دام به افزایش وزن حاصل شده از آن است. که در میان انواع گوشت ها، ماهی پایین ترین میزان FCR را دارد. به این معنی که با میزان غذای کم، وزن بیشتری به دست می آید.

نقش آبزی پروری در حفظ محیط زیست

نکته ی قابل اهمیت دیگر در مورد حفظ محیط زیست و کاهش گازهای گلخانه ای است که نشان می دهد پرورش آبزیان نسبت به انواع دیگر کشاورزی انتشار گازهای گلخانه ای بسیار کمتری دارد.
با پیش بینی جمعیتی معادل ۱۰ میلیارد نفر تا سال ۲۰۵۰ در جهان ، تقاضا برای پروتئین حیوانی ۵۲٪ افزایش خواهد یافت. رویکردهای پایدار، سازگار با محیط زیست و سالم برای تغذیه جهان، ضروری تر از هر زمان دیگری است. به منظور تغذیه پایدار جمعیت رو به رشد جهان با پروتئین سالم و بدون چربی، نقش آبزی پروری بیش از پیش اهمیت پیدا می کند
اصلی ترین مسئولیت این صنعت افزایش منابع غذاهای دریایی قابل دسترس در سراسر جهان با روشی کارآمد برای صید ماهی هایی است که در طبیعت پرورش یافته اند.

آبزی پروری تا زمانی که شیوه های سازگار با محیط زیست، حفظ مسئولیت اجتماعی و امنیت غذایی و رفاه حیوانات را در نظر بگیرد، پتانسیل بهبود سلامت سیاره زمین و جمعیت رو به افزایش انسان ها را دارد.